ıtır

رَائِحَةُ عِطْرِ أُمِّي تُعِيدُنِي إِلَى طُفُولَتِي.

Annemin ıtır kokusu, beni çocukluğuma götürüyor.

كَانَتِ الرَّائِحَةُ الطَّيِّبَةُ لِزُهُورِ الْحَدِيقَةِ تَغْمُرُ الْحَيَّ بِأَكْمَلِهِ.

Bahçedeki çiçeklerin ıtır kokusu, tüm mahalleyi sarıyordu.