شُكْر — شُكُور
şükür
يَجِبُ أَنْ نَشْعُرَ بِالِامْتِنَانِ لِلْجَمَالِ فِي حَيَاتِنَا.
Hayatımızdaki güzellikler için şükran duymalıyız.
بَعْدَ الْأَكْلِ قَالَ جَدِّي: «الْحَمْدُ لِلَّهِ»، لِأَنَّهُ كَانَ شَاكِرًا لِهَذَا الطَّعَامِ الْجَيِّدِ.
Yemekten sonra dedem: «Allah'a şükür» dedi, çünkü bu güzel yemek için minnettardı.

