âdeta

كَانَ يَرْكُضُ بِسُرْعَةٍ لِدَرَجَةِ أَنَّهُ كَانَ يَطِيرُ تَقْرِيبًا.

O kadar hızlı koşuyordu ki âdeta uçuyordu.

كَانَتْ عَيْنَاهُ تَلْمَعَانِ، كَأَنَّهُمَا نُجُومٌ.

Gözleri parlıyordu, âdeta yıldızlar gibi.

كَانَ الْبَيْتُ هَادِئًا وَكَأَنَّ أَحَدًا لَا يَسْكُنُهُ.

Ev âdeta kimse oturmuyormuş gibi sessizdi.