فِي أَدَبِ الدِّيوَانِ، غَالِبًا مَا كَانَ الشُّعَرَاءُ يَسْتَخْدِمُونَ فِي أَعْمَالِهِمْ كَلِمَاتٍ ذَاتَ مَغْزًى تَتَضَمَّنُ حِكَمًا وَكَانَ هَذَا شَائِعًا جِدًّا.
Divan edebiyatında, şairler eserlerinde sık sık hikem içeren anlamlı sözler kullanırlardı ve bu çok yaygındı.

