nur

نَزَلَ صَوْتُ الْأَذَانِ الْمُنْبَعِثُ مِنَ الْمَسْجِدِ عَلَى رُوحِي كَنُورٍ.

Camiden yükselen ezan sesi, ruhuma bir nur gibi indi.

بَدَأَ ضِيَاءُ الشَّمْسِ يُضِيءُ الْمَدِينَةَ فِي السَّاعَاتِ الْأُولَى مِنَ الصَّبَاحِ.

Güneşin nuru, sabahın erken saatlerinde şehri aydınlatmaya başladı.

كَانَ هُنَاكَ إِشْرَاقٌ عَلَى وَجْهِهِ، كَمَا لَوْ أَنَّ السَّلَامَ الدَّاخِلِيَّ يَنْعَكِسُ إِلَى الْخَارِجِ.

Yüzünde bir nur vardı, sanki iç huzuru dışarıya yansıyordu.