şimdi

يَجِبُ أَنْ أَذْهَبَ الْآنَ، وَإِلَّا فَلَنْ أَلْحَقَ بِالْقِطَارِ.

Şimdi gitmeliyim, yoksa trene yetişemeyeceğim.

عَلَيْنَا أَنْ نُنْهِيَ هَذَا الْعَمَلَ حَالًا.

Hemen şimdi bu işi bitirmemiz gerekiyor.

أَنَا مَشْغُولٌ فِي الْوَقْتِ الْحَالِيِّ، هَلْ يُمْكِنُنِي الِاتِّصَالُ بِكَ لَاحِقًا؟

Şu anda meşgulüm, daha sonra seni arayabilir miyim?