جَاهِم

كَانَ الطَّقْسُ جَاهِماً جِدّاً فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ، مِمَّا جَعَلَنِي أَشْعُرُ بِالْكَآبَةِ.

O gün hava çok kasvetliydi, bu da benim moralimi bozdu.

بَدَا وَجْهُهُ جَاهِماً عِنْدَمَا عَلِمَ بِالْخَبَرِ السَّيِّئِ.

Kötü haberi aldığında yüzü çok suratsız görünüyordu.