ضَحْكَة

أَطْلَقْتُ ضَحْكَةً عَالِيَةً عِنْدَمَا سَمِعْتُ النُّكْتَةَ الْمُضْحِكَةَ.

Komik fıkrayı duyduğumda yüksek bir kahkaha attım.

كَانَتْ ضِحْكَتُهَا رَنَّانَةً وَمُعْدِيَةً، تَجْعَلُ الْجَمِيعَ يَبْتَسِمُونَ.

Gülüşü yankılı ve bulaşıcıydı, herkesi gülümsetiyordu.