abus

عِنْدَمَا اسْتَيْقَظَ فِي الصَّبَاحِ، كَانَ وَجْهُهُ عَابِسًا جِدًّا، وَكَأَنَّهُ لَمْ يَنَمْ طَوَالَ اللَّيْلِ.

Sabah kalktığında yüzü çok abustu, sanki bütün gece uyumamış gibiydi.

الطَّقْسُ الْيَوْمَ مُكْفَهِرٌّ جِدًّا، وَيَبْدُو وَكَأَنَّهُ سَيُمْطِرُ فِي أَيِّ لَحْظَةٍ.

Hava bugün çok abus, sanki her an yağmur yağacakmış gibi görünüyor.

وَجْهُ الرَّئِيسِ الْمُتَجَهِّمُ كَانَ يُحْبِطُ مَعْنَوِيَّاتِ الْمُوَظَّفِينَ.

Patronun abus suratı, çalışanların moralini bozuyordu.