cüret

لَمْ تَكُنْ لَدَيْهِ الْجُرْأَةُ لِيَسْأَلَ.

Sormaya cüreti yoktu.

لَقَدْ صُدِمْتُ مِنْ وَقَاحَتِهِ هَذِهِ.

Onun bu cüreti karşısında şaşkına döndüm.

يَتَطَلَّبُ الْإِقْدَامُ عَلَى هَذَا الْعَمَلِ شَجَاعَةً كَبِيرَةً.

Bu işe cüret etmek büyük bir cesaret ister.