يَد — أَيْدِيمَدَّ يَدَهُ لِلْمُساعَدَةِ وَأَمْسَكَ بِالطِّفْلِ الَّذي كانَ عَلى وَشْكِ السُّقوطِ.Yardım etmek için destini uzattı ve düşmek üzere olan çocuğu tuttu.
