kâh

أَحْيَاناً يَضْحَكُ وَأَحْيَاناً يَبْكِي؛ مِنَ الصَّعْبِ التَّعَوُّدُ عَلَى هَذِهِ التَّغْيِيرَاتِ الْمُفَاجِئَةِ.

Kâh güler, kâh ağlar; onun bu ani değişimlerine alışmak zor.

تَارَةً يَعْمَلُ وَتَارَةً يَسْتَرِيحُ؛ يَقْضِي يَوْمَهُ هَكَذَا.

Kâh çalışır, kâh dinlenir; gününü böyle geçirir.