çehre

كَانَ وَجْهُهُ شَاحِبًا مِنَ التَّعَبِ، وَكَانَ بِحَاجَةٍ إِلَى الرَّاحَةِ.

Yorgunluktan çehresi solmuştu, dinlenmesi gerekiyordu.

مَلَامِحُ الْمَدِينَةِ تَغَيَّرَتْ كَثِيرًا بَعْدَ التَّطَوُّرَاتِ الْجَدِيدَةِ.

Yeni gelişmelerden sonra şehrin çehresi çok değişti.

ظَهَرَ الْفَرَحُ عَلَى مُحَيَّاهَا.

Sevinç çehresinde belirdi.